Portal o psach, kotach, gadach, płazach, koniach, rybkach, ptakach i małpach. Spis hodowli psów, salonów urody, sklepów zoologicznych, hoteli dla zwierząt i wiele innych


Idź do treści

Menu główne:


ZooHobby.pl - Rasy psów - Owczarek niemiecki - der Deutsche Schaferhund

Psy rasowe > Na litere ,, O"

OWCZAREK NIEMIECKI (der Deutsche Schaferhund):
Rasa poddawana próbom pracy, wpisany do rejestru FCI do grupy 1, pod liczbą 166a. Po raz pierwszy wzorzec został ustalony 20 września 1899 roku, przez kolejne lata poddawana zmianom i uzupełnieniom.
Owczarek ten zwany jest także alzackim, często błędnie nazywany wilkiem. Osobą, która zasłużyła się rasie był Stephanitz, który to napisał obszerną książkę o owczarku niemieckim.
Rasa słynie ze swej inteligencji i przydatności w wielu dziedzinach (obronie, policji itp.). Osobniki tej rasy źle prowadzone mogą stać się niebezpieczne, wręcz agresywne. Jest to pies aktywny, wymaga zajęcia się nim, który wpływa na jego rozwój fizyczny i psychiczny.
Pochodzenie: rasa pochodzi od psów pasterskich występujących ówcześnie w 2 odmianach: południowoniemieckiej i środkowoniemieckiej. Celem hodowli było stworzenie bardzo sprawnego psa użytkowego.
Wrażenie ogólne: rasa średniego wzrostu, z nieco wydłużonym tułowiem, krępą budową, silnym umięśniemiu. Owczarek ten dzięki dobremu stosunkowi wysokości psa do długości tułowia i ukątowinuy kończyn posiada niesamowitą łatwość wyrzutu nóg do przodu w kłusie (będąc przy tym bardzo wytrzymałym).
Sierść: dobrze chroni go przed wpływem warunków klimatycznych. Rasa jest wyrazem naturalnej szlachetności.
Cechy psychiczne: czujny, spostrzegawczy, powściągliwy, posłuszny, miły dala dzieci i innych zwierząt, silny, wytrzymały, wytrwały i śmiały w obronie swego przewodnika, gotowy do wykonywania zadań, owczarek ten powinien być uległy, dostosowywać się do sytuacji,
Użytkowość: pies użytkowy, szczególnie jako pies stróżujący, towarzyszący, obrończy i pasterski (dzięki perfekcyjnym, wrodzonym zdolnościom węchowym i świetnej budowie kłusaka z łatwością mogą tropić ślady)
Głowa: proporcjonalna do tułowia, sucha i umiarkowanej szerokości między uszami, całościowa długość mózgowioczaszki powinna wynosić 50 % całej długości głowy, zaś szerokość mózgowioczaszki u psa winna być nieco większa, zaś u suki nieco mniejsza niż długość.
Czaszka: (patrząc z góry) powinna się równomiernie i stopniowo zwężać, poczynając od uszu ku wierzchołkowi nosa.
Czoło: jest nieznacznie wypukłe, krawędź czołowa jest słabo zaznaczona ukośnym przejściem poczynając od czoła do grzbietu nosa.
Morda (zwana kufą): jest długa i mocna
Nos: grzbiet nosa jest prosty, zwęża się ku wierzchołkowi (spoglądając od góry).
Policzki: ma lekko zaokrąglone, niewystające
Szczęka i żuchwa: są silnie rozwinięte
Wargi: dobrze przylegające
Zęby: uzębienie owczarek ma mocne, zdrowe, pełne (42 zęby), zgryz nożycowy z dobrze przylegającymi siekaczami, bez większych odstępów miedzy zębami.
Oczy: są średniej wielkości, kształtem przypominające migdały, lekko skośne, nie wyłupiaste, dostosowane do umaszczenia, z żywym spojrzeniem przemawiających o jego pojętności.
Uszy: są średniej wielkości, wysoko osadzone, szersze u nasady, ostro zakończone.
Szyja: mocna, umięśniona, bez podgardla, z reguły trzymana pod kątem 45% od poziomu, podczas kłusu uniesiona trochę niżej, zaś podczas podniecenia nieznacznie wyżej
Tułów: jego długość winna wynosić ok. 110 % wysokości psa w kłębie. Klatka piersiowa jest długa, głęboka, z wyraźnie zaznaczonym przedpiersiem, z długimi żebrami.
Kończyny przednie: łopatka długa, skośnie ustawiona, umięśniona, z owalnym przekrojem kości, prostym podramieniem. Palce krótkie, wypukłe, o owalnym kształcie, z twardymi opuszkami, krótkimi i mocnymi pazurami.

Kończyny tylnie: szerokie, umięśnione pośladki, mocnym stawem sokowym i śródstopiem. W przypadku wystąpienia wilczych pazurów należy je usunąć w pierwszych dniach życia pieska.
Ogon: znacznie owłosiony, sięgający od co najmniej do stawu skokowego lecz nie niżej niż do śródstopia. Ogon jest lekko wygięty, gdy pies jest spokojnym, gdy zaś jest w ruchu, bądź jest podniecony unosi go wyżej.
Szata:
- langhaarig (owczarek niemiecki długowłosy): odmiana ta ma miękkie i długie włosy, z wydzielonym przedziałkiem na grzbiecie, podszycie z reguły nie występuje, sporadycznie pojawia się na części lędźwiowej.
- langstockhaarig (owczarek niemiecki o długim owłosieniu): odmiana ta ma włosy nie przylegające do ciała, nie proste, za uszami, na wewnętrznej części uszu, na tylnie stronie przedramienia i części lędźwiowej włosy są dłuższe, tworząc kosmyki za uszami i frędzle na łokciach po śródstopie. Na pośladkach długie i gęste włosy tworzą tzw. ,,portki", ogon jest bardzo owłosiony.
- stockhaaring (owczarek niemiecki o twardym owłosieniu): ta odmiana ma włosy proste, przylegające do ciała psa i twarde. Głowa, wewnętrzna strona uszu, przednia część nóg oraz palce pokrywa sierść krótka, zaś szyję dłuższa i znacznie gęstsza. Tylnia strona nóg pokryta jest dłuższą sierścią, sięgającą od nóg przednich do nadgarstka, od nóg tylnich do stawu skokowego. Na pośladkach długie włosy tworzą tzw. ,,portki".
Maść:
- czarna z podpaleniami (znaczeniami) w kolorze brązowym, jasnoszarym, żółtym
- śniada
- z czarnym czaprakiem
- czarna i szara jednolita lub z jaśniejszymi (bądź brązowymi) znaczeniami
Wierzchołek nosa powinien być czarny, żółte lub bardzo jasne oczy, jasne podpalenie na piersi oraz wewnętrznej stronie nóg, białe zabarwienie pazurów, rudawy koniec ogona, to objawy niedostatecznej pigmentacji. Podszycie jest koloru jasnoszarego wyjątek stanowią psy czarno umaszczone. Finalne umaszczenie można określić u psa, gdy zakończy się porost włosów pokrywowych.
Wzrost: wysokość w kłębie: 62,5 cm (pies), 57,5 (suka), uwzględniane są ewentualne odstępu o 2,5 cm (w górę, bądź w dół)
Wady:
- brak chęci do wykonywania zadań
- brak wytrzymałości
- brak podszycia
- długo nożność
- jednostronne lub dwustronne wnętrostwo (wada rozwojowa u samców)
- lękliwość
- miękki grzbiet
- nadmierna pobudliwość
- obojętność
- osłabiona żywotność
- psy albinotyczne lub białe z czarnym wierzchołkiem nosa
- przodozgryz lub tyło zgryz
- przebudowany przód psa
- słaba, limfatyczna konstrukcja
- słaby układ nerwowy
- stroma postawa kończyn
- wątła budowa
- wiszące uszy, z załamanymi końcami, cięte lub stale źle trzymane
- wypłowiałe barwy umaszczenia
- wzrost większy lub mniejszy od ustalonego we wzorcu
- zakręcony, zwinięty, źle trzymany ogon
- za krótki tułów
- za krótka, tępa, słaba, za spiczasta lub za bardzo wydłużona morda (kufa)
- za lekka lub zbyt ciężka budowa
- za miękkie, zbyt krótkie lub za długie owłosienie
- zbyt małe jądra

Strona Główna | Zwierzęta zamieszkujące poszczególne kontynenty | Podział zwierząt ze względu na występowanie | Podział zwierząt ze względu na ich tryb życia | Podział zwierząt ze względu na ich aktywność | Zwierzęta chronione | Akwarystyka | Psy rasowe | Wykaz ras psów uznanych przez FCI i inny podział | Imiona dla psów | Konie | Koty | Ptaki | Pająki | Gady i Płazy | Małpy | Hodowle psów | Salony urody dla zwierząt | Sklepy zoologiczne | Hotele dla zwierząt | Schroniska dla bezdomnych zwierząt | Fundacje / Towarzystwa / Stowarzyszenia | Przychodnie weterynaryjne / Lecznice | Szpitale weterynaryjne | Pogotowia dla bezdomnych zwierząt | Ogrody zoologiczne | Wystawy i targi zoologiczne | Kalendarz zawodów sportowych PZSPZ | Giełda zwierząt | Warto wiedzieć | Ważne daty | Kontakt | Strony warte polecenia | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego