Menu główne:
Psy rasowe > Na litere ,,P"
PULI
Rasa nie poddawana próbom pracy, wzorzec węgierski wpisany do rejestru FCI pod liczbą 55 b. Puli to pierwotny pies węgierski pełniący funkcję pomocnika pasterza, ale także jako stróża. Wybrane egzemplarze (cechujące wysoki wzrost) służyły jako psy śledcze i służbowe.
Wrażenie ogólne: średniej wielkości pies, z kwadratową sylwetką, z bardzo dużym, długim, falistym i często spilśnionym owłosieniem pokrywającym całe ciało, długi ogon puli zarzuca na lędźwie stąd tułów wykazuje linię wznosząca się do tyłu
Cechy charakterystyczne: inteligentny, ruchliwy, silnej budowy, umięśniony, żywy
Głowa: delikatna, mała, sprawiająca wrażenie okrągłej (spoglądając z boku - eliptyczna), z okrągłą częścią mózgowiową, krótszą i zaokrągloną kufą; wyraźnie zaznaczone łuki nadoczne; zaznaczoną krawędzią czołową
Nos: o prostym grzbiecie i dużym i czarnym końcu nosa
Zęby: uzębienie regularne, nożycowy zgryz, dolne kły są wysunięte do przodu, górne kły przylegają bezpośredni do nich
Wargi: w kolorze czarnym, przylegające do zębów
Szczęka i żuchwa: mocne i równomiernie rozwinięte
Oczy: w kolorze ciemnio-kawowym, z czarnymi krawędziami powiek, zakryte pod długim włosem, mimo to inteligentne i żywe
Uszy: usytuowane w połowie wysokości mózgowiowej części głowy, opadające u nasady, nigdy nie unoszące się, małżowiny uszne szerokie oraz zaokrąglone przypominające kształtem literę v
Szyja: muskularna, średniej długości, ustawiona do poziomu pod kątem 45 stopni
Tułów: wysokość nieznacznie większa niż wysokość grzbietu, tułów cechuje mocny kręgosłup, w miarę szeroka, długa i głęboka klatka piersiowa; średniej długości grzbiet; krótkie lędźwie; dobrze wysklepione żebra; delikatnie opadający zad; umiarkowanie podciągnięty brzuch ku tułowi
Kończyny przednie: ustawione prosto, niezbyt szeroko; łopatki przylegają do klatki piersiowej, razem z przedramieniem tworzą kąt prosty; muskularne ramię puli jest średniej długości i przebiega równolegle do podłużnej osi tułowia; długie i proste podramię ustawione jest pionowo; pęcina (w stosunku do poziomu) ustawiona jest pod kątem 45 stopni; łapy przednie są silne, zaokrąglone i krótkie, zaś pazury barwy szarołupkowej, zwarte; podeszwy elastyczne i twarde
Kończyny tylnie: nieco szerzej rozstawione niż przednie; podudzie i uda są bardzo umięśnione; kąt prosty tworzy miednica i kość udowa, zaś kąt 100 - 110 stopni tworzy kość udowa i podudzia; łapy tylnie są dłuższe, a pazury silniejsze; podeszwy elastyczne i twarde
Ogon: silnie owłosiony ogon przylega do lędźwi i jest zawinięty
Szata: jednolicie pigmentowana we wszystkich tonacjach (brak pigmentu dopuszczalny jest jedynie na przedpiersiu, na powierzchni do średnicy 5 cm), z reguły w barwie szarołupkowej; podniebienie jest koloru jednolito czarnego bądź plamistego, język krwisto czerwony. Stosunek właściwej proporcji włosów (grubych pokrywowych do bardzo puszystego podszycia) wpływa na umiarkowane spilśnianie włosów co jest sytuacją najbardziej pożądaną. Najdłuższej długości włosy występują na lędźwiach, tyle i udach (sięgają od 8 do 18 cm, choć bywa że u niektórych egzemplarzy włosy sięgają ziemi), najkrótsze zaś na łapach i głowie. Szata może częściowo bądź całkowicie wylenieć wskutek choroby, niedożywienia lub po porodzie.
Maść: czarne z odcieniem rdzawym, szare w różnych odcieniach oraz białe
Wymiary ciała: pożądana wysokość w kłębie wynosi 40 - 44 (pies), 37 - 41 cm (suki); masa 13 - 15 kg (pies), 10 - 13 kg (suki)
Chody: niezbyt długi krok, krótki galop, szybki chód podskakujący
Wady nie dyskwalifikujące:
- gładka, luźna i zbyt spilśniona szata
- jasno-brązowe oczy
- luźnie noszony ogon
- nie kwadratowa sylweta
- poziomy tył
- stromo osadzona szyja
- zbyt długi tułów
Wady dyskwalifikujące:
- brak pigmentacji
- czekoladowa barwa maści z taką samą pigmentacją skóry
- zbyt duże znaczenia lub łaciatość
- nisko noszony ogon lub jego brak
- przodozgryz bądź bekasi pysk
- przycięte uszy