Menu główne:
Psy rasowe > Na litere ,,S"
Spaniel Bretoński (fr. Epagneul Breton, ang. Brittany Spaniel) – należy do grupy wyżłów w sekcji wyżłów kontynentalnych. Zaklasyfikowana jest do podsekcji psów w typie spaniela. Jest doskonałym psem myśliwskim, a także coraz częściej hodowany jako pies towarzyszący. Jedna z wersji odnośnie nazwa rasy mówi, że miano to wywodzi się od francuskiego słowa ,,espagnol", co oznacza hiszpański (wydaje się uzasadnione, gdyż większość spanieli pochodzi z Hiszpanii). Inna teoria głosi, iż słowo spaniel pochodzi od ,,s'espanir" albo ,,s'espaignir", oznacza kłaść się (ta wersja także jest możliwa, gdyż psy polujące na ptactwo ,,kładą się" do ziemi, by nie spłoszyć zwierzyny). Pierwsze odnotowane wzmianki odnośnie tej rasy pojawiły się w 1900 roku w Bretanii we Francji. Spaniele bretońskie powstały poprzez połączenie niewielkich psów myśliwskich z angielskimi psami w typie spaniela i setera. Ich początkowa nazwa brzmiała wyżeł bretoński, dopiero z biegiem czasu nazwę wyżła przemianowano na spaniela. Obecny wzorzec spaniela bretońskiego znacznie różni się od standardów przedwojennych. Aktualnie we Francji rasa ta jest jedną z najpopularniejszych.