Portal o psach, kotach, gadach, płazach, koniach, rybkach, ptakach i małpach. Spis hodowli psów, salonów urody, sklepów zoologicznych, hoteli dla zwierząt i wiele innych


Idź do treści

Menu główne:


ZooHobby.pl - Zwierzęta zamieszkujące bagna

Podział zwierząt ze względu na występowanie

Zwierzęta zamieszkujące tereny BAGNISTE to m.in:

Bocian biały
Bóbr
Czapla
Czapla czarna
Nutria
Rybołów
Trzewikodziób
Żaba
Żuraw

Bagna i mokradła są obszarami trwale podmokłymi. Należą one także do elementów hydrosfery umiejscowionym pomiędzy wodami powierzchniowymi i podziemnymi. Bagna i mokradła można spotkać na całej kuli ziemskiej, występują one we wszystkich strefach klimatycznych, różnych szerokościach geograficznych oraz na różnych wysokościach bezwzględnych n.p.m. Tworzą się one na różne sposoby. Nieprzepuszczalne podłoże (np. na Polesiu) , wieczna zmarzlina (bagna Syberii i Kanady), duże opady atmosferyczne czy zarastanie jezior roślinnością (w końcowej fazie zarastania jeziora tworzy się trzęsawisko, mokradło, bagno)zdecydowanie sprzyja powstawaniu bagien i mokradeł. Do typowych miejsc, w których dochodzi do powstania obszarów trwale podmokłych są tereny, w których brak jest powierzchniowego odpływu wody (na obszarach o wysokim poziomie wód zaskórnych).

WYSTĘPOWANIE BAGIEN I MOKRADEŁ NA TERENIE PARKÓW NARODOWYCH:

- Białowieski Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę kompleksu lasów obejmujących centralną część Puszczy Białowieskiej. Na terenie Parku znajduje się Park: 2428,5 ha torfowisk, z czego 2314,5 ha (95,3 %) stanowią torfowiska niskie, 64 ha (2,6 %) wysokie, a 50 ha (2,1 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Białowieskiego Parku Narodowego to około 23,2 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne i wody opadowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska olsowe (Carici elongate-Alnetum) i zbiorowiska krzewiaste (Salici-Franguletum). Na torfowiskach wysokich można natknąć się na zbiorowiska Vaccinio uliginosi-Pinetum, Ledo-Sphagnetum magellanici i Sphango girgensohnii-Picectum ). Dzięki utrzymaniu torfowisk w tym najstarszym parku narodowym w Polsce i zarazem jednym ze starszych na świecie można podziwiać żubry (symbol Parku), wilki, rysie oraz około 120 rzadkich i zagrożonych gatunków lęgowatych.

- Biebrzański Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę obszar żywych torfowisk w dolinie Biebrzy oraz siedliska mokradł. Obszar Parku obejmuje 3 baseny: północny (częściowo podścielony gytią wapienną), południowy (przypominający kształtem kanał), środkowy (przypominający kształtem duży trapez). Na terenie Parku znajduje się 47741,5 ha torfowisk, z czego 46836,5 ha (98,1 %) stanowią torfowiska niskie, 295 ha (0,6 %) wysokie, a 610 ha (1,3 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Biebrzańskiego Parku Narodowego to około 80,61 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody rzeczne, podziemne, sporadycznie opadowe. Basen górny porastają zbiorowiska turzycowe (Caricetum caespitosae) oraz turzycowo-mszyste (Caricion lasiocarpae). W basenie środkowy występuje roślinność zbiorowisk turzycowo-mszyste (Caricion fuscae), zaś basen dolny porastają trzcinowiska Phragmition, Glycerietum maximae, a także zbiorowiska turzycowe (Caricetum elatae, Caricetum gracilis) i zbiorowiska turzycowo-mszyste (Caricion fuscae i Caricion lasiocarpae). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Biebrzańskim Parku Narodowym można podziwiać ponad 40 zbiorowisk roślinnych, a także największy obszar żywych torfowisk i siedlisk mokradłowych.

- Kampinoski Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę doliny Wisły oraz Puszczy Kampinoskiej a dokładnie ochronę wydm śródlądowych, piasków glacialnych, lasów oraz terenów podmokłych. Na terenie Parku znajduje się 2812 ha torfowisk, z czego 2803,5 ha (84,7 %) stanowią torfowiska niskie, 125 ha (99,7 %) a 8,5 ha (0,3 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Kampinoskiego Parku Narodowego to około 7,3 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe, a także wody podziemne i zalewowe. Park porastają: turzycowe zbiorowiska (Caricetum paniculatae i Caricetum elatae), łęgi przystrumykowe (Circaeo – Alnetum) oraz zakrzaczenia wierzbowo-topolowe (Frangulo-Alnetum). Teren Kampinoskiego Parku Narodowego można podzielić na trzy strefy: obszar zalewowy Wisły (z żyznymi osadami madowymi), zalesiona strefa wydmowa (z obniżeniami, na których występują bagna) i strefa bagienna (przylegająca do tarasu Równiny Błońskiej). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Kampinoskim Parku Narodowym zostały zachowane olsy (w stanie naturalnym).

- Karkonoski Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę Karkonoszy, a dokładnie znajdujące się tam cyrki lodowcowe, głębokie jeziora i moreny. - najwyższe pasmo Sudetów. Karkonoski Park Narodowy razem z Narodowym Parkiem ,,Karkonosze” leżącym na terytorium Czech uznane zostały Międzynarodowym Rezerwatem Biosfery. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe, a także miejscami wody podziemne. Torfowiska niskie i przejściowe porastają zbiorowiska turzycowo-mszyste ( Scheuzerio-Caricetea). Na torfowiskach wysokich można natknąć się na zbiorowiska mszysto-turzycowe (Carex limosa, Drepanocladus fluitans, Carex rostrata, Sphagnum majus i Drepanocladus fluitans). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Karkonoskim Parku Narodowym można podziwiać piękno występujących tam pięciu pięter górskich, a także unikalne subalpejskie torfowiska niezwykle przypominające torfowiska kołdrowe występujące w Szkocji i północnej części Europy.

- Narwiański Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę doliny Narwi (wraz z starorzeczami, ekosystemami, siedliskami) dokładnie teren znajdujący się między Surażem a Rzędzianami. Na terenie Parku znajduje się 4896,2 ha torfowisk, zaś procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Narwiańskiego Parku Narodowego to około 66,61 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody okresowe, trwałe rzeczne zalewy i sporadycznie wody podziemne. Na okresowo zalewanych mokradłach spotkać można Caricetum elatae, zaś na terenach trwale zalewanych występują trzcinowiska Phragmitetum communis. Na obszarze torfowisk niskich znajdują się Carici-Agrostietum caninae. Dzięki utrzymaniu terenów podmokłych, torfowisk, mokradeł, trzęsawisk fauna Parku sprzyja ptakom prowadzącym typowo wodno – błotny tryb życia. Ilość tego typu ptaków w Narwiańskim Paku Narodowym jest bardzo duża bioróżnorodność, występuje tu ponad 150 gatunków wodnych ptaków lęgowych w tym także zagrożonych wyginięciem. W Parku tym można też spotkać ponad 30 gatunków ssaków takich jak: łoś czy bóbr.

- Poleski Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę obszarów podmokłych i torfowiska (wysokie - często zalesione, przejściowe i niskie). Na terenie Parku znajduje się 6604 ha torfowisk, z czego 6423,5 ha (97,3 %) stanowią torfowiska niskie, 1,5 ha (0,02 %) stanowią torfowiska wysokie, a 179 ha (2,7 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Poleskiego Parku Narodowego to około 67,65 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne. Torfowiska niskie porastają trzcinowiska związku Phragmition, turzycowe związku Magnocaricion, łęgi olszowe, Salix cinerea, Salix rosmarinifolia, a także Betula nana. Na torfowiskach przejściowych można spotkać Caricetum lasiocarpe, Caricetum limosae, Caricetum chordorrhizae, Caricetum heleonastes, zakrzaczenia brzozowe i wierzbowe, Salix cinerea i Betula nana, zaś na torfowiska wysokich Vaccinio uliginosi-Pinetum i Ledo-Sphagnetum magellanici. Na torfowiska węglanowych występują: Cladietum mariscus, Caricetum davalianae, Caricetum buxbaumii i Schoenetum ferruginei. Dzięki utrzymaniu torfowisk możliwe jest w Poleskim Parku Narodowym zachowanie bogactwa flory i utrzymanie reliktów polodowcowych.

- Słowiński Park Narodowy zwraca się tam uwagę na ochroną unikalnego fragmentu wybrzeża Bałtyku z wciąż aktywnymi procesami eolicznymi. Słowiński Park Narodowy chroni: torfowiska, tereny podmokłe, wędrujące wydmy oraz jeziora. W Parku tym można wyróżnić torfowiska (niektóre położone na obszarze parku tylko w niewielkiej części): wysokie, przejściowe i niskie. Na terenie Parku znajduje się 2173 ha torfowisk, z czego 1432 ha (11,7 %) stanowią torfowiska niskie, 681 ha (31,3 %) stanowią torfowiska wysokie, a 60 ha (2,8 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Słowińskiego Parku Narodowego to około 11,7 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody gruntowe, wody zalewowe i opadowe. Torfowiska niskie porasta trzcinowiska (Phragmition), turzycowiska (Magnocaricion), a także trzęślica modra (Molinia caerulea). Na torfowiskach przejściowych można spotkać Caricetum lasiocarpae i Carici-Agrostietum caninae, zaś na torfowiska wysokich Rhynchosporetum albae i Ericetum tetralicis balticum.
Dzięki utrzymaniu torfowisk w Słowińskim Parku Narodowym możliwe jest przeżycie wielu zagrożonych gatunków zamieszkujących tereny podmokłe.

- Wigierski Park Narodowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę obszarów leśnych, działalności ostatniego lodowca, torfowisk (niskich, wysokich) oraz równin sandrowych. W Węgierskim Parku Narodowym znajduje się około 40-stu jezior, w tym największe z nich, zajmujące jego znaczną część stanowi jezioro Wigry. Znaleźć można tutaj jeziora dystroficzne. Na terenie Parku znajduje się 1030,1 ha torfowisk, z czego 872,1 ha (84,7 %) stanowią torfowiska niskie, 125 ha (12,1 %) stanowią torfowiska wysokie, a 33 ha (3,2 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Wigierskiego Parku Narodowego to około 6,8 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody gruntowe a także powierzchniowe. Torfowiska niskie porasta Caricetum elatae oraz Caricetum gracilis. Wzdłuż brzegów jezior często rozwija się Carici-Agrostietum caninae, zaś torfowiska niskie nagytiowe Carex flava i Carex dioica oraz Juncetum filiformis. Na torfowiskach przejściowych można Caricetum limosae, Caricetum lasiocarpae, Rhynchosporetum albae, zaś na torfowiska wysokich Vaccinio uliginosi-Pinietum oraz Sphagno girgensochnii - Piceetum. Na otwartych kontynentalnych torfowiskach zdarzają się Sphagnetum magellanici. Dzięki utrzymaniu torfowisk w Wigierskim Parku Narodowym można mówić o dużej różnorodności zarówno flory, jak i fauny. Na szczególną uwagę zasługują (zaobserwowane na terenie tegoż Parku) subarktyczne i subborealne gatunki niewystępujące nigdzie indziej(w Polsce).

WYSTĘPOWANIE BAGIEN I MOKRADEŁ NA TERENIE PARKÓW KRAJOBRAZOWYCH:

-
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę Pojezierza Myśliborskiego (55 jezior, strumieni, rzek, lasów, torfowisk). Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne. Torfowiska niskie szuwary (Carici elongatae-Alnetum, Cladietum marisci, Magnocaricion i Phragmition). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na Caricetum caninae, Caricetum rostratae i Schoenetum nigricans, zaś na torfowiskach wysokich Eriophoretum vaginatum i Vaccinio uliginosi-Pinetum. Na terenie parku najczęściej występuje sosna z domieszką brzozy, buka, dębu, modrzewia, olchy i świerku. W Parku tym występuje duża ilość ptaków (ponad 142 gatunków) prowadzących wodno-błotny i leśny tryb życia.

-
Drawski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę jezior, lasów oraz około 250 torfowisk. Na terenie Parku znajduje się 1558,4 ha torfowisk, z czego 1366,6 ha (87,7 %) stanowią torfowiska niskie, 96,1 ha (6,1 %) wysokie, a 95,7 ha (6,1 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Drawskiego Parku Krajobrazowego to około 3,74 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są podziemne. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska turzycowe (Caricetum elatae, Caricetum gracilis), turzycowo - mszyste (Carici - Agrostietum caninae). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na Caricetum chordorrhizae, Caricetum lasiocarpae i Rhynchosporetum albae, zaś na torfowiskach wysokich mszyste zbiorowiska (Sphagnetum medii), atlantyckie zbiorowiska (Ericetum tetralici i Sphagnetum fusci). ". W Drawski Park Krajobrazowy znajduje się duża ilość rzadkich gatunków ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia, a także bogaty wachlarz zbiorowisk roślinnych. Na obszarze tym można także dostrzec gatunki atlantyckie i borealne wzbogacających tamtejszą florę.

-
Iński Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę wartościowej rzeźby Pojezierza Ińskiego. Na terenie Parku znajduje się 1414 ha torfowisk, z czego 1151,9 ha (81,4 %) stanowią torfowiska niskie, 189,1 ha (13,4 %) wysokie, a 73 ha (5,2 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni tegoż Parku Krajobrazowego to około 7,96 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe i podziemne. Torfowiska niskie porastają turzycowe (Caricetum elatae, Caricetum gracilis, Cladietum marisci). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na zbiorowiska turzycowo-mszyste (Caricetum lasiocarpae, Carex limosa), zaś na torfowiska wysokich bory bagienne (Vaccino uliginosi-Pinetum). W Ińskim Parku Krajobrazowym znajduje się duża ilość ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia.

-
Kaszubski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę Wzgórza Szymborskie ,jeziora Radunia - Ostrzyca, Lasów Mirachowskich występujących na Pojezierzu. Na terenie Parku znajduje się 989 ha torfowisk, z czego 370,6 ha (37,4 %) stanowią torfowiska niskie, 385,3 ha (39 %) wysokie, a 233,1 ha (23,6 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni tego Parku Krajobrazowego to około 2,98 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe i powierzchniowe. Torfowiska niskie porastają trzcinowiska (Phragmition) i zbiorowiska turzycowe (Caricetum acutiformis, Caricetum gracilis i Caricetum paniculatae). Na torfowiskach przejściowych i wysokich napotkać można na zbiorowiska Oxycocco-Sphagnetea fuscae (Sphagno-Caricetum rostratae). Na obszarze tegoż parku można dostrzec zarówno niewielkie rzeczki, jeziora, strumienie, jak i mokradła, moreny czołowe, równiny sandrowe, wąwozy erozyjne i zagłębienia wytopiskowe. Oprócz dużych jezior występują tu też mokradła. Parę wartościowych torfowisk uznanych zostało za rezerwaty przyrody. W Kaszubskim Parku Krajobrazowym znajduje się także duża ilość ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia. Dzięki utrzymaniu torfowisk można mówić o dużej różnorodności borednych gatunków wzbogacających tamtejszą florę. Na szczególną uwagę zasługują tu również niezwykle rzadkie i reliktowe gatunki zbiorowisk roślinnych (m.in zagrożone machy i paprocie).

-
Mazowiecki Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę Lasów Wawelskich, mokradeł Lasów Celestynowskich i Otwockich, oraz zajmujących około 1200 ha torfowisk Mazowsza - Bagno Całowanie. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe i podziemne. Na największym torfowisku Mazowsza (Bagnie Całowanie), umiejscowionym w tarasach Wisły Środkowej można spotkać Arrheneteretheum medioeuropaeum oraz Moliinetalie

-
Mazurski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę torfowisk i jezior. Na terenie Parku znajduje się 4291 ha torfowisk, z czego 3600,9 ha (83,9 %) stanowią torfowiska niskie, 414,1 ha (9,7 %) wysokie, a 276 ha (6,4 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Mazurskiego Parku Krajobrazowego to około 8,23 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe, podziemne i powierzchniowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska turzycowe (Magnocaricion), trzcinowiska (Phragmition), olsy (Alnion glutinosae) oraz zarośla wierzbowe (Salix cinerea). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na zbiorowiska turzycowo-mszyste (Caricetum rostrate, Caricetum limosae, Caricetum lasiocarpae, Rynchosporetum albae z Carex limosa oraz Scheuzeria palustris), zaś na torfowiskach wysokich zbiorowiska mszyste (Oxycocco-Sphagnetea). W Mazurskim Parku Krajobrazowym znajduje się duża ilość rzadkich gatunków ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia, a także leśnych i drapieżników. Zchowały się tam także ogromne ilości zróżnicowanych roślinnych zbiorowisk mokradłowych. Dzięki utrzymaniu torfowisk można mówić o zachowaniu się znacznej ilości reliktów glacjalnych wzbogacających tamtejszą florę.

-
Park Krajobrazowy Dolina Słupi obejmuje swoim zasięgiem ochronę wzgórz morenowych, jezior, strumieni, lasów, bagien i torfowisk położonych w środkowym biegu Słupi. Na terenie Parku znajduje się 1150 ha torfowisk, z czego 808,6 ha (70,3 %) stanowią torfowiska niskie, 167 ha (14,5 %) wysokie, a 174,4 ha (15,2 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni tego Parku Krajobrazowego to około 3,1 %. Torfowiska występujące w Parku Krajobrazowym Doliny Słupi powstały w niewielkich zagłębieniach pochodzenia lodowcowego. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wszystkie typy zasilania wodami. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami turzycowymi (Caricetum elatae, Caricetum bocutifamis, Carici elongatae–Alnetum, Caricetum rostratae). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na Carici – Agrostietum caninae, zaś na torfowiska wysokich mszyste zbiorowiska (Sphagnetum medii) i leśne (Vaccinio uliquinosi – Pinetum). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Parku Krajobrazowym Doliny Słupi można mówić o dużej różnorodności atlantyckich i borednych gatunków wzbogacających tamtejszą florę. Na szczególną uwagę zasługują występujące tam relikty glacjalne, a także spora ilość rzadko występujących gatunków gadów, płazów czy ptaków.

-
Park Krajobrazowy Dolnej Odry obejmuje swoim zasięgiem ochronę dobrze zachowanych torfowisk nadrzecznych. Na terenie Parku znajduje się 5854 ha torfowisk, z czego 5864 ha (100 %) stanowią torfowiska niskie. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Parku Krajobrazowego Dolnej Odry to około 97,6 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne i wody rzeczne. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami turzycowymi (Caricetum rostratae, Caricetum elatae i Caricetum buxbaumi). Dzięki utrzymaniu sieci kanałów w Parku Krajobrazowym możliwe jest m.in. zapewnienie ochrony przed podwodziami.

-
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego obejmuje swoim zasięgiem ochronę jezior, rzek, strumieni, moren czołowych, równin napływowych i rynien glacjalnych. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody powierzchniowe, podziemne oraz opadowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami szuwarowymi (Phhragmition, Phragmitetum australis, Carex gracilis, Carex acutiformis), zbiorowiskami krzewiastymi (Salix cinerea) oraz olsy (Carici elongatae-Alnetum). Na torfowiskach wysokich Sphagnetum medii i Vaccinio uliginosi-Pinetum. Dzięki utrzymaniu torfowisk w Parku Krajobrazowym Pojezierza Iławskiego można mówić o dużej różnorodności borednych gatunków wzbogacających tamtejszą florę. W Parku tym występuje duża ilość ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia, park zyskał status ostoi ptaków o randze europejskiej. Park posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej. Przez park przebiega południowa granica atlantyckich torfowisk wysokich.

-
Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej obejmuje swoim zasięgiem ochronę lasów, dolin rzecznych (Narwii). Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne oraz rzeczne. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska leśne (Carici elongatae-Alnetum, Circaeo-Alnetum, Alno-Piceetum), mszysto-turzycowe zbiorowiska ( Scheuchzerio-Caricetea) i turzycowe (Magnocaricion). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na Carici chordorhizae-Pinetum thelypteridetosum , Sphagno-Piceetum i Thelypteri-Betuletum alnetosum, zaś na torfowiska wysokich Ledetosum, Molinietosum i Sphagnetum ssp.). W tym jednym z największych parków krajobrazowych w Polsce znajdują się liczne gatunki mokradłowe, zróżnicowane siedliska. Park ten szczególnie upodobały sobie bobry gdzie można spotkać ich naprawdę gromkie grono. Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej.

-
Park Krajobrazowy Ujścia Warty obejmuje swoim zasięgiem ochronę jezior, rzek,łąki, torfowisk zachodniej części pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej (teren gdzie Warta wpada do Odry). Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody rzeczne i powierzchniowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska szuwarów (Acoretum calami, Caricetum gracilis, Glycerietum maximae i Salicetum pentandro ciniereae). Znaczna część należąca do tego Parku została uznana Międzynarodowym Rezerwatem Biosfery ,,Słońsk". W Krajobrazowym Parku Ujścia Warty znajduje się duża ilość rzadkich gatunków ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia.

-
Suwalski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę pięknego krajobrazu rozpościerającego się wokół jeziora Hańcza. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody powierzchniowe, podziemne oraz opadowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami szuwarowymi (Phragmition), zaroślowe (Salicetum pentandro-cinereae) i olsy (Carici elongatae-Alnetum). Na torfowiskach wysokich napotkać można na bór bagienny (Vaccinio uliginosi-Pinetum). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Suwalskim Parku Krajobrazowym można mówić o dużej różnorodności borednych gatunków wzbogacających tamtejszą florę. W Parku tym występuje duża zbiorowisk roślinnych. Park posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej.

-
Tucholski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę jezior, strumieni, bagien, torfowisk i lasów (sosnowo-brzozowych, a także cisem i jarzębiną) rozpościerających się głównie nad rzeką Brdą. Na terenie Parku znajduje się 1366,7 ha torfowisk, z czego 1086,3 ha (79,5 %) stanowią torfowiska niskie, 89,5 ha (6,6 %) wysokie, a 109,9 ha (13,9 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni tegoż Parku Krajobrazowego to około 3,7 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody lokalne, podziemne oraz opadowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami turzycowymi (Caricetum rostratae, ricetum gracilis, Cladietum marisci, Caricetum paniculatae). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na turzycowo-mszyste zbiorowiska (Eriophoro angustifolii-Sphagnetum recurvi, Scheuzchierio-Caricetum limosae), zaś na torfowiska wysokich mszyste zbiorowiska (Sphagnetum medii, Sphagnetum fusci). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Tucholskim Parku Krajobrazowym możliwa jest ochrona lasów pokrywających równinę sandrelową, dobre zachowane rzek nizinnych. Park posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej. Na obszarze tego Parku znajdują się zróżnicowane siedliska o niewielkim stopniu przekształcenia. Park słynie z dużej ilość ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia.

-
Wdecki Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę dolin rzecznych (m.in rzeki Wdy), niewielkich zagłębień wytopiskowych, rynien lodowcowych, równin sandrowych i wzgórz morenowych. Na terenie Parku znajduje się 1033,4 ha torfowisk, z czego 474,5 ha (45,9 %) stanowią torfowiska niskie, 146,9 ha (14,2 %) wysokie, a 412 ha (39,9 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni Wdeckiego Parku Krajobrazowego to około 5,39 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody opadowe i podziemne. Torfowiska niskie porastają zbiorowiska turzycowe (Caricetum elatae, Carici elongatae-Alnetum, Caricetum lasiocarpae i Caricetum panicutalae). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na zbiorowiska turzycowo-mszyste (Eriophorum angustifolii-Sphagnetum recurvi), zaś na torfowiskach wysokich Vaccinio uliginosi-Pinetum lub Sphagnetum medii. We Wdeckim Parku Krajobrazowym znajduje się duża ilość rzadkich gatunków ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia, a także gadów, płazów, ryb i ssaków. W parku tym zachowały się ogromne ilości zróżnicowanych roślinnych zbiorowisk mokradłowych. Dzięki utrzymaniu torfowisk można mówić o zachowaniu się znacznej ilości reliktów glacjalnych wzbogacających tamtejszą florę.

-
Wdzydzki Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę równin, rynien polodowcowych oraz torfowisk. Nazwa tego parku krajobrazowego pochodzi od jeziora Wdzydze, wokół którego Park się rozpościera. Na terenie Parku znajduje się 1050,5 ha torfowisk, z czego 520,3 ha (49,5 %) stanowią torfowiska niskie, 173,1 ha (16,5 %) wysokie, a 357,1 ha (34 %) zajmują torfowiska przejściowe. Procentowy udział torfowisk w całości powierzchni tego Parku Krajobrazowego to około 5,89 %. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody podziemne oraz opadowe. Na torfowiskach przejściowych napotkać można na zbiorowiska turzycowo-mszyste (Eriophorum angustifolii-Sphagnetum recurvi), zaś na torfowiska wysokich Sphagnetum medii i Vaccino uliginosi-Pinetum. W Wdzydzkim Parku Narodowym występuje duża populacja ptaków i rzadko spotykanych gadów. Park posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej.

-
Welski Park Krajobrazowy obejmuje swoim zasięgiem ochronę torfowisk,jezior, wzgórza morenowe, rynny lodowcowe znajdujące się w obszarze rzeki Wel i jej najbliższych okolicach. Głównym sposobem tworzenia się, utrzymywania i zasilania torfowisk są wody powierzchniowe, podziemne oraz opadowe. Torfowiska niskie porastają zbiorowiskami turzycowymi (Magnocaricion), trzcinowiska (Phragmition). Na torfowiskach przejściowych napotkać można na zbiorowiska turzycowo - mszyste (Scheuzcherio-Caricetea fuscae; Rhynchosporetum albae), zaś na torfowiska wysokich zbiorowiska muszyscte (Oxycocco-Sphagnetea fuscae) oraz bory bagienne (Vaccinio uliginosi-Pinetum). Dzięki utrzymaniu torfowisk w Parku Krajobrazowym w dolinie meandrującej i nieprzekształconej rzeki Wel można mówić o dużej różnorodności borednych gatunków wzbogacających tamtejszą florę. W Weleskim Park Narodowym występuje duża ilość ptaków prowadzących wodno-błotny tryb życia. Park posiada cenne i zróżnicowane formy rzeźby glacjalnej.

Zwierzęta zamieszkujące tereny górskie czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące jeziora czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące lasy tropikalne czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące tereny leśne czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące łąki i pola czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące mokradła czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące strefę polarną czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące tereny pustynne czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące sawanne czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące tereny stepowe czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące tajgę czytaj więcej...
Zwierzęta zamieszkujące tundrę czytaj więcej...

Strona Główna | Zwierzęta zamieszkujące poszczególne kontynenty | Podział zwierząt ze względu na występowanie | Podział zwierząt ze względu na ich tryb życia | Podział zwierząt ze względu na ich aktywność | Zwierzęta chronione | Akwarystyka | Psy rasowe | Wykaz ras psów uznanych przez FCI i inny podział | Imiona dla psów | Konie | Koty | Ptaki | Pająki | Gady i Płazy | Małpy | Hodowle psów | Salony urody dla zwierząt | Sklepy zoologiczne | Hotele dla zwierząt | Schroniska dla bezdomnych zwierząt | Fundacje / Towarzystwa / Stowarzyszenia | Przychodnie weterynaryjne / Lecznice | Szpitale weterynaryjne | Pogotowia dla bezdomnych zwierząt | Ogrody zoologiczne | Wystawy i targi zoologiczne | Kalendarz zawodów sportowych PZSPZ | Giełda zwierząt | Warto wiedzieć | Ważne daty | Kontakt | Strony warte polecenia | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego